De mens is een wonder

M I L Y is de naam. Met één L en een Y. Mily vindt dit belangrijk. Ze kwam op de wereld in 1914. Ooit reisde ze met de paardentram, nu met de metro, vertelt ze.
Ik blik soms terug in de tijd, naar de Olivetti typmachine, een bondgenoot in thesistijden. Dan gaat de blik naar de printer waar ik dagelijks letters en beelden uit pers. Mijn strijd met de tijd ?
Twee maal per week stapt Mily de tijd tegemoet en volgt een cursus internet en Photoshop.
Ze imponeert met haar kwieke gestalte, haar voortdurende glimlach en haar mapje met kunstwerken op linnen en in Photoshop. Marokkaanse moeders overstelpen haar met vragen: Wat is je vitaminerecept en het merk van je gelaatscreme?
Ze schittert in haar antwoord: positief engagement houdt je jong.
Tijdens de persconferentie, met een micro in de hand, stel ik haar de noodzakelijke vragen: Wat bracht je bij KurgehemNet en wat heb je er gevonden ?
Haar ogen glinsteren ondeugend onder een spierwitte krullenbos: “Vriendelijke mensen, van allerlei origines, ze praten Nederlands en Frans. Ze leggen me internet en photoshop uit, opnieuw en opnieuw. Want Photoshop was ik na de vakantie terug vergeten. Ik ben niet zo jong meer. Op mijn leeftijd (93), grinnikt ze, vergeet je al wel iets”.
Wanneer ik mijn vraag in het Nederlands stel, verbaast ze me nog meer.
“ Mijn Nederlands is vandaag niet zo goed, want ik heb griep. Maar ik ga wekelijks naar de conversatieles”.
Ze is duidelijk blij als ze haar erelidkaart krijgt. Samen met een Portugese tweeling van elf jaar oud.Zij komen dagelijks chatten met de vriendinnen ut Nederland. En ze maken het huiswerk bij KureghemNet, want de computer thuis laat het soms afweten.
Een zuiver Hollandse tongval, hoor ik tijdens het interview. Maar als mannen van de wereld nemen ze Mily onder de arm en geven ze een superfotoshoot voor de aanwezige fotografen. Ze willen in de krant, dat is duidelijk.
De aanwezige senioren zijn blij. De aanwezige tieners hebben last van hormonen en hebben sowieso geen zitvlees. Maar tijdens de receptie met hallal broodjes en wijn- niet voor de tieners- worden de hormonenproblemen ingeruild voor een volle maag. Ze worden hier rustig van.
José, Adao en Mily fotoshooten duchtig verder. Samen, met of zonder computer. Met mij zonder mij. Ik sta journalisten te woord, praat met de aanwezigen.
Iedereen lijkt tevreden. Ook onze drie ereleden van vandaag. Omdat ze symbool staan voor een wijk die beweegt, die leert en die vooruit wil.
Maar vooral om overheden over de streep te trekken om de nodige subsidies te geven.

Een verslag van de persconferentie van Maks vzw

Op tijd en toch te laat ?

Het is grijs, grauw en de wolken hangen te dicht bij de huizen. Om 8 u 45 stapt ze de G Moreaustraat in. Met een te zware boekentas. Twintig stappen. Kleine stappen, want de rok is iets te smal. Tien stappen. C. vraagt rokend of ze de sleutel van Kurasaw heeft.
C. poetst op de G Moreaustraat 36 en verliest massa's gewicht. Ze schuilt in de gang van de buurtgarage voor het dreigende water dat uit de lucht valt. Twee ongedurige stappen. Ze kan C. niet helpen, want ze liet de sleutel van haar vroegere bureau gewoon thuis. De boekentas is al zwaar genoeg. Twee stappen. Waarom geven ze haar de sleutel niet, denkt ze met een frons. Maar zij bepaalt bij Maks wie sleuteldragers zijn en wie niet. Misschien moet deze regel herzien worden.

Tien stappen. De Marokkaanse slager trekt de rolluiken op en veegt de stoep, ook als het regent. Een mooie man, in zijn witte kiel. De dagelijkse groet. Zonder praatje: het is geen weer en ze is laat Twintig stappen. De groenteman, met een zekere klasse, rijzig en voornaam, stalt zijn zomers fruit op de stoep uit. De kleuren steken schril af tegen de mistroostigheid van de stad.
Vijftig stappen. De paarse stadswacht staat te zwaaien en leidt haar over het zebrapad. Tien stappen. Bihter, een Turkse vrouw met hoofddoek wacht in haar deurportaal. Goed of slecht nieuws ?
Vijftien stappen. Bihter, een vrouwtje met kindertrekken en vier kinderen die haar boven het hoofd groeien. Bihter's schoonzus zoekt werk. De chronometer tikt. Met een glimlach geeft ze de nodige informatie Voor Bihter tikt de klok anders.Tien stappen. Ze is er bijna.

Soumaya zoekt een andere school voor de kinderen. Ze wil graag een lijst van scholen buiten Kuregem. Soumaya wil dat haar kinderen nieuwe kansen krijgen. Vijftien stappen. Moeders staan aan de schoolpoort te kakelen. Ze neemt de laatste hindernis, groet en stapt gemaakt gehaast voorbij. Tien stappen. De eindstreep is bereikt. Opgelucht stapt ze haar werkplek binnen, op nummer 110 van de Moreaustraat. 9u15. Een kwartier te laat ?
Of begon de klok te lopen vanaf de eerste stap ?

met dank aan ERik Vanhee, Creatief schrijven en het Brussels Sociaal Cutuureel netwerk

We zijn begin september en er is niets nieuws onder de zon

Nieuws over de digitale kloof in de krant.
Internet zorgt nu voor een nieuwe digitale kloof in Vlaanderen.

In Vlaanderen zijn er 68 percent computereigenaars. Niet slecht als je vergelijkt met andere Europese landen ( 70% voor Nederlands en 67 % voor Duitsland).
We zijn erop vooruitgegaan: begin dit jaar gaf eurostat het cijfer van 50% voor Vlaams internetgebruik weer.

Maar het onderzoek van de Vlaamse studiedienst geeft ook minder goed nieuws: de digitale kloof verschuift. Bepaalde lagen van de bevolking gebruiken de computer om vooruit te komen op maatschappelijk vlak, terwijl andere groepen blijven steken in internetspelletjes en chatten. ( zie ook De Standaard op 5/09/2007).

We zijn het begin van het schooljaar en binnenkort komen de schoolkinderen uit Kuregem weer les volgen. Bij het begin van het schooljaar vraagt de lesgever aan alle schoolkinderen: wie heeft een computer thuis ?
Jaarlijks gaan er meer handen de hoogte in. Daar waar enkele jaren terug een vijftal kinderen de handen in de lucht staken, hebben we nu een enkeling die zijn hand niet omhoog steekt.

Maar wat horen we dan weer van de ouders of volwassenen ?
"Ik heb een computer gekocht voor de kinderen en internet aangesloten. Dit is belangrijk voor school. Na twee maanden blokkeerde de computer en ik liet een technieker komen om het te repareren. Ik heb me blauw betaald. Als er terug een probleem laten we het erbij..."

"Kinderen spelen op de computer en we weten niet wat ze doen. Ze zitten op de computer te chatten."
Dat doen de Marokkaanse mama's ook. Chatten met zussen of andere familie in Marokko.
Je kan allerlei contacten leggen zonder dat iemand het te weten komt: dit is zeer interessant.

Verder is het duidelijk : kinderen en jongeren gebruiken de computer, maar weten nog niet hoe ze de computer als werkinstrument kunnen gebruiken. De computer als spelinstrument, dat kent het kleinste kind in Kuregem. Het is zoals spelletjes spelen op de GSM van mama of papa. Urenlang zien we ze spelen ...

En daar ligt dan weer iets voor ons weggelegd: op een plezierige manier vaardigheden bijbrengen ... zodat de jongeren en kinderen de overgang leren maken van de spelcomputer naar de leercomputer. Of een manier vinden om spelen en leren te combineren.

Op het vlak van de subsidies is er niets nieuws onder de zon. We zoeken nog steeds financiele middelen voor 2008. Er zijn nieuwe dossiers binnengebracht bij Minister Vanhengel. Er is een aanvraag binnen bij de BGDA voor de volledige subsidiering van de dsp-contracten ...
We gaan verder met onze cursussen: vandaag zitten er 9 personen in de jobwerkbank en 13 werkzoekenden leren hun eerste woorden Nederlands. In KureghemNet is de eerste cursus die op 10 september begint compleet volzet, voor de andere cursussen lopen de inschrijvingen binnen. Op dit zelfde ogenblik zijn de infografisten van Kurasaw Productions bezig aan een jaarfolder voor School Zonder Racisme, affiches en een cahier voor Trace Brussel, publiciteit voor de maand van de Internationale Solidariteit van de Stad Brussel, een nieuwsbrief van de Fietserbond.

En morgen maken we in opdracht van Citizenne, samen met enkele anderstalige nieuwkomers een filmpje met als thema "Nederlands en de VGC in Brussel"

Hij is weer voorbij, die mooie zomer ( ik zat verschillende weken in Marokko, dus ik heb de zon wel gezien).

En we zijn terug aan het werk. Nog steeds hopeloos op zoek naar een toekomst voor Maks

Maks a winning team : petanquetornooi in Kuregem

Op donderdag 21 juni organiseerde het Maks-feestcomité een barbecue en een petanquetornnooi.
In de voormiddag eerst een algemene personeelsvergadering met de stand van zaken op het vlak van de subsidies.
Spijtig genoeg hadden we niet veel goed nieuws te melden.
Vrijdag 22 juniis er Raad van Beheer waar de beslissing al dan niet wordt genomen om de werknemers met meer dan 5 jaar ancienniteit in vooropzeg te zetten.

Maar, we lieten het niet aan ons hart komen.
De kuregemse senioren waren jaloers op onze geimproviseerde petanquebanen.
Kijk maar goed ...
Maks, a winning team

Jan Hertogen, socioloog geeft een vorming voor de VGC in maart 2007

Op 20 maart 2007 nodigde de VGC Jan Hertogen, een socioloog en hoogleraar aan de KUL uit. Deze man gaf allerlei richtlijnen aan de VGC.

Ik citeer gewoon zijn besluit:

de Vlaamstalige aanwezigheid in Brussel staat of valt met de Vlaamse allochtoon:

- De transformatie van Brussel de laatste 45 jaar van autochtoon naar allochtoon (+50% allochtonen op 45 jaar) was een unieke kans om de Vlaamse aanwezigheid in Brussel te behouden en te versterken: die kans is niet alleen gemist, ze is niet onder ogen genomen. De eerste en tweede generatie migranten is als ‘niet-Vlaams’ afgewezen en de impact van de immigratie is verregaand onderschat. Dat het de Franstaligen geweest zijn die de immigratie geaccapereerd hebben is een mythe, er is een actieve af- en uitstoting geweest vanuit Vlaams (algemeen) beleid, die, ook in het onderwijs, nog verder gaat.
- Er dient zich een unieke kans aan die historisch ook de laatste zal zijn, nl de komende generatie van kinderen van nieuwe Belgen die in het Nederlandstalig onderwijs kunnen opvangen worden met alle ‘moderne’ technieken: meertalig onderwijs, ouderwerking in eigen taal, vroegonderricht in eigen taal, Time-out en HERstelgericht GroepsOverleg (waar Brussel voor dit schooljaar volledig van uitgesloten geweest is): de marktpositie optimaliseren voor de ‘allochtone’ kinderen die de komende 18 jaar zullen geboren worden, samen met de kinderen van de continue en voortdurende nieuwe immigratie. Het onderwijsaanbod en ondersteunende inspanningen dienen minstens te verdubbelen de komende jaren.
- Op termijn zal zich dat mee vertalen in een exponentieel groeiende verkiezing van allochtone Vlamingen in de gemeenteraden. In 2012 zou het aantal allochtone verkozenen van 170 naar 255 kunnen groeien – van deze 85 bijkomende allochtone gemeenteraadsleden dient minstens 1/4 ‘Vlaams’ te zijn.
- Dit houdt een verregaande omkering in van het denken over de ‘Vlaamse’ aanwezigheid in Brussel, en het zal vooral in Vlaanderen zijn dat deze klik dient te gebeuren. De ’nieuwe Belgen’ hebben extreem-rechts, VB en FN gemarginaliseerd, en zullen dit verder doen – deze nieuwe Belgen staan gereed om mee de fakkel van ‘Vlaamse’ aanwezigheid in Brussel over te nemen.
Neem ook eens een kijkje op www.npdata.be

Is dit geen goed nieuws voor Kuregem ? Investeer in de tweetalige families van migrantenorigine en dit brengt op.
Zelfs met de hulp van een socioloog lukt het niet, arm beleid

Bedankt Telenet, voor uw steun

Vandaag samen met Monya en Yasmien vertrokken naar Telenet Foundation in Mechelen
We kregen een cheque van 20 000 euro.
Wat is dit toch een grappig land.
De privé-sector begrijpt dat investeringen in digitale kloof belangrijk zijn.
Maar de VGC vindt dat we moeten afbouwen.
We hadden een kort gesprekje met Mevrouw Tessa Vermeiren, verantwoordelijke van de Telenet Foundation.
Ze bleek te zeggen dat we ons niet veel zorgen hoeven te maken.
Leuk om te horen ...
Gisteren was ik op een vergadering van het lokaal cultuurbeleid Anderlecht.
Een goede vergadering en best een aangename manier om te praten over cultuurbeleid.
Anderlecht gaat erop vooruit. Bewoners betrekken in het beleid: dit is in alle geval pure winst.
Plaatselijke dynamieken ontwikkelen.
Ik weet ondertussen waar de wijk Busselenberg ligt, dat ze zeer actief zijn, jaarlijks een barbecue organiseren, dat ze een superkerstactie voorbereiden ... maar vooral dat elk goed wijkkomite nood heeft aan een traiteur die voor het eten zorgt.
Ook dat is cultuur, beste mensen.
En voor de rest, speciaal voor yasmien, een foto van één van de grootste fans van KureghemNet en Maks, de kleine azdine, die ons alle dagen dag komt zeggen.
Ja, wat staat er deze week nog op de agenda.
We weten dat we niet de enigen zijn: men maakt van brussel een sociaal kerkhof: limiet limiet krijgt geen centen meer, hobo, walala.
Hobo is in actie geschoten. Samen op TV Brussel gisteren. Voor de niet-Brusselaars: na twee dagen kan je het nieuws via de website van tv brussel bekijken.
Vrijdag vergadering met de VGC. Voor de krijtlijnen en daarna geven ze een receptie in La Tentacion.
Dankzij onze politici mogen we vrijdag klinken op het opdoeken van een sociaal beleid in Brussel.
Maandag actie van Hobo aan de Begijnhofkerk

vrijdag een actie georganiseerd op het baraplein.
Een honderdtal aanwezigen.
In de kijker gekomen.
Dit was toch de bedoeling.
Veel solidariteit van andere projecten.
We konden de geluidsiinstallatie van ACW-KWB en de wagen van een bevriende organisatie lenen.
Toen we de auto terugbrachten naar de garage, werden we supergoed ontvangen door de medewerkers van Elan, die voor ons
hun kliekjes opwarmden: ilse, marie-jeanne, bie en freddy bedankt voor de superontvangst.
Want ... een uurtje tevoren kwamen we tot de conclusie dat één van onze medewerkers een "double face" had gebruikt om onze affiches op de auto te plakken.`
Gelukkig bracht onze buur " apotheek De Lem" ook een boegbeeld van Kuregem, de uitkomst. Ether, warm water en een sponsje en we konden de auto met al zijn plakletters redden.